Shkup, 7 janar 2026 (MIA) - Të krishterët ortodoksë në vend sot e festojnë Lindjen e Krishtit-Krishtlindjen. Në të gjithë tempujt e Kishës ortodokse maqedonase sot në mëngjes po mbahen liturgji rasti. Shënimi qendror është në Kishën kryesore "Shën Klimenti i Ohrit" në Shkup, ku arqipeshkvi i Ohrit dhe Maqedonisë, z.z. Stefani do të mbajë liturgji të Shën Vasilit të Madh.

Me rastin e Krishtlindjes, arqipeshkvi i Ohrit dhe i Maqedonisë, z.z.Stefani së bashku me Sinodin e shenjtë të Kishës ortodokse maqedonase-Arqipeshkvisë së Ohrit,, i drejtuan mesazh Krishtlindjesh klerit dhe të gjithë besimtarëve, duke u uruar paqe dhe bekime nga Zoti, duke i përshëndetur me urimin madhështor festiv - Krishti lindi!, i cili thotë:

"Të dashur dashamirës të festave,

Ja ku jemi përsëri para misterit të Krishtlindjes – para misterit të ardhjes së Zotit në tokë. Kur njerëzimi dhe e gjithë bota u mbështollën në errësirën e mëkatit, Zoti nuk qëndroi larg, por zbriti mes nesh dhe, duke u bërë Dritë, e mposhti dhe e dëboi errësirën, dhe jo me forcë – por me dashuri.

Me këtë ngjarje shpëtimtare, u përmbush koha dhe vullneti i Perëndisë u zbulua: Perëndia e deshi aq shumë botën sa dha Birin e Tij të lindur të vetëm, që kushdo që beson në Të të mos humbasë, por të ketë jetë të përjetshme. Prandaj, Krishtlindja nuk është vetëm një kujtim i së kaluarës, por një zbulesë e qëllimit të përjetshëm të Perëndisë: që njeriu të jetojë në bashkësi me Të.

Ky gëzim u shpall fillimisht nga engjujt, duke shpallur lavdinë e qiellit, paqen në tokë dhe vullnetin e mirë që po rilind midis njerëzve.3 Dhe pastaj, nëpërmjet barinjve të Betlehemit dhe dijetarëve nga Lindja, e gjithë raca njerëzore adhuroi Foshnjën Jezus, duke i dhënë Atij dhurata dhe duke i ofruar falënderime.

Pra, e gjithë raca njerëzore mbart në thellësi të zemrës së saj dëshirën për praninë e Zotit, dëshirën për afërsi me Zotin e gjallë. Dhe pikërisht në këtë ditë, ne e marrim të gjithë këtë si një dhuratë: Zoti, Krijuesi i universit, Ai që, sipas fjalëve të Shën Klementit të Ohrit, gjithmonë mbështetet mbi supet e kerubinëve, u bë një prej nesh. Duke marrë mish njerëzor, Ai e fshehu Hyjninë e Tij4 për ta afruar atë me Veten, për ta hyjnizuar atë dhe për të shpëtuar njeriun.

Kështu, qielli zbriti në tokë dhe përjetësia hyri në kohë. Zoti u bë Perëndi-njeri, dhe në këtë mënyrë shenjtëroi njeriun, duke na hapur rrugën drejt jetës që nuk kalon, sepse çdo gjë që vjen nga Perëndia sjell shpëtim dhe përjetësi. Prandaj, ngrohtësia e pranisë së Tij të hirshme është një përvojë që shoqëron Kishën në çdo kohë, dhe veçanërisht në ditët e kësaj feste të ndritshme.

Dhe, këtu, të përgatitur përmes lutjes, agjërimit dhe meditimit, kemi mbërritur në çastin e kremtimit festiv dhe tani gëzohemi në praninë e Foshnjës midis nesh. Dhe kjo afërsi me Zotin na bashkon të gjithëve, duke na bërë një bashkësi që feston me lutje ardhjen e Zotit Jezu Krisht në mish, ardhjen e Tij në botën tonë, në shtëpinë tonë dhe në jetën tonë. Kur Ai na ngroh zemrat, ajo ngrohtësi vërshon midis nesh dhe na zbulon se edhe në këtë botë të papërsosur, jeta mund të bëhet një parashije e Mbretërisë, ku mbretëron paqja dhe vullneti i mirë.

Bij të dashur të Zotit,

"Çdo shpirt është i krishterë”5, siç thotë një nga apologët e hershëm të krishterë, çdo person kërkon Zotin dhe të gjithë e gjejnë të këndshme praninë e Tij. Dhe kur vjen ai takim, një person nuk mund të mbetet i njëjtë. Diçka e nxit atë të jetë i virtytshëm dhe të bëjë të vërtetën6. Drita e Zotit largon hijen e errësirës, ​​në mënyrë që një person të pushojë së dashuruari të keqen dhe të përpiqet vetëm për të mirën7. Ne jemi të thirrur për këtë: të pranojmë Krishtin në shpirtrat tanë, të braktisim zakonet e këqija, duke u bërë njerëz të transformuar, të denjë për emrin e Krishtit me të cilin jemi thirrur.

Bij të dashur të Krishtit,

Kjo festë e madhe që festojmë, në kalimin nga viti i vjetër në të riun, duket se është vendosur natyrshëm në kohë për të na inkurajuar, nga njëra anë, të shikojmë prapa dhe të meditojmë për vitin e kaluar, të shohim se çfarë kemi bërë mirë, nëse ka bërë ndonjë, dhe nga ana tjetër, të përpiqemi drejt së ardhmes dhe të shohim se çfarë duhet të përmirësojmë dhe çfarë duam të bëjmë edhe më mirë. Ajo që nxjerrim si mësim dhe ajo që ia vëmë vetes si detyrë është të korrigjojmë të metat tona, të kapërcejmë dobësitë tona. Duhet të kuptojmë se çdo veprim i yni ka pasoja. Edhe të metat e vogla mund të çojnë në fatkeqësi të mëdha, ashtu si mirësitë e vogla dhe veprimet e sakta çojnë në shumë vepra të mëdha dhe të mira. Kjo është kështu, sepse Zoti ndihmon në çdo vepër të mirë dhe kur sheh mirësinë dhe përpjekjet tona - ai i mbush të metat tona dhe e çon veprën e mirë në përfundim.

Ne duhet ta dimë këtë dhe le të jetë ky vendosmëria jonë e fortë në vitin e ardhshëm të Zotit: të veprojmë saktë, me ndërgjegje dhe me vullnet të mirë në vendin ku Zoti na ka vendosur. Le të mos dekurajohemi nga fakti që forcat kundërshtare duket se na mposhtin, por le të kemi guximin të këmbëngulim, edhe nëse na duket se ajo që po bëjmë është e vogël dhe e parëndësishme. Në fund të fundit, vetë Zoti Jezu Krisht na mëson në Ungjill se: Kush është besnik në të vogla, është besnik edhe në të mëdha, dhe kush është i padrejtë në të vogla, është i padrejtë edhe në të mëdha8.

Bij të dashur të Kishës nënë maqedonase,

Ne jetojmë në një botë ku ka padrejtësi dhe paligjshmëri, ku jo vetëm që nuk respektohen urdhërimet e Krishtit, por mbizotërojnë normat që janë në kundërshtimin më të drejtpërdrejtë me to. Por le të mos lejojmë që kjo të bëhet e pranueshme dhe e zakonshme. Le të mos i përshtatemi kësaj bote9, por le ta përshtasim jetën tonë në botë me urdhërimet e Krishtit.

Afërsia e Zotit na forcoftë dhe na dhëntë shpresë se Zoti është me ne gjatë gjithë ditëve të jetës sonë. Zoti i dëgjon lutjet tona kur i përmbushim urdhërimet e Tij dhe Ai nuk pushon kurrë së na dhënë mundësi për të hyrë në Mbretërinë e Tij qiellore10.

Me mendime dhe urime të tilla lutëse, të gjithë fëmijëve të Kishës Nënë Ortodokse Maqedonase – në Atdhe dhe kudo që ndodhemi në botë, ju urojmë festat e Krishtlindjeve dhe të Vitit të Ri, duke ju përshëndetur me përshëndetjen më të gëzueshme:

Krishti u lind!

Gëzuar dhe bekuar nga Zoti vitin e ri të Zotit!"