Shkup, 24 shkurt 2026 (MIA) 

Drejtori i Agjencisë Informative Mediatike - MIA Darko Janevski në intervistë për Njuzmaks Ballkans flet për gjendjen e gazetarisë në shtet, për të ardhmen e gazetarisë së agjencive në epokën e rrjeteve sociale dhe influencerëve, si dhe rolin e MIA-s në hapësirën aktuale mediatike. 

Janevski thekson se MIA, përkundër të gjitha problemeve që ka, është dhe duhet të jetë shtyllë, shtyllë mediatike në këtë shtet. 

Sipas tij, MIA si agjenci ka dhe duhet të ketë më shumë ndikim se televizionet. "Jo të gjithë e kuptojnë këtë, sepse, e dini, ju si figurë politike ose ndonjë person i rëndësishëm në këtë shoqëri mund të paraqiteni për një intervistë në TV në orën 19, por nëse MIA nuk e shkarkon atë intervistë - kush ju ka parë - kush nuk ju ka parë. MIA duhet ta shkarkojë atë intervistë dhe t 'ua shpërndajë të tjerëve. Ne duhet ta sendërtojmë atë situatë, ne brenda agjencisë me ndihmën e atij që është pronar. Pronari i agjencisë është shteti dhe kjo nuk është asgjë e pazakontë sepse agjenci të tilla ka Kroacia, anëtare e BE-së dhe NATO-s, Sllovenia, anëtare e BE-së dhe NATO-s, ANSA - Itali, anëtare e BE-së dhe NATO-s, Bullgarisë, etj. të mos i numëroj të gjitha. Nuk kanë disa shtete të tjera, kështu që kur komunikojmë me ta, është pak e vështirë t'u sqarosh atyre se çfarë është agjencia shtetërore. Menjëherë të lidhin disi, prit kjo është diçka sistem kinez. Nuk ka lidhje kjo”, shprehet Janevski. 

Ai shton se të gjithë në këtë shtet duhet të kuptojnë se MIA është shtylla kryesore dhe MIA është më e fuqishme se çdo televizion apo ndonjë media tjetër. 

“E, puna jonë brenda është që ta ngremë MIA-n në nivel më të lartë, që kjo shtyllë të jetë sa më e lartë dhe të jetë në funksion të mbrojtjes së rendit kushtetues të shtetit dhe interesave kombëtare të këtij shteti, të këtij populli dhe të këtyre qytetarëve. Ky është objektiv kyç, të cilin shpresoj që unë dhe kolegët e mi do të arrijmë ta realizojmë”, thekson drejtori i MIA-s. 

Për gjendjen e gazetarisë, shprehet se "në Maqedoni, gazetaria është në një stadium aq të ulët sa nuk mund të jetë më e ulët", duke e quajtur me këtë rast "gazetari e larë". "E gjithë kjo është bërë në shtatë vitet e fundit. E gjitha filloi nga viti 2016 - 2017 për nevojat që të sillet kryeministri i atëhershëm, i cili u instalua dhunshëm, e në funksion të dy marrëveshjeve që ai lidhi më pas. Për ta bërë sa më të lehtë, ishte e nevojshme që gazetaria në Maqedoni të lëshohet në një nivel të ulët. Kështu që unë e quaj "gazetari e larë" dhe tani e kemi atë problem", shprehet Janevski, duke shtuar se ka ende opsion për të qenë serioz, cilësor dhe në të njëjtën kohë për të tërhequr të rinjtë. Për të ndodhur kjo, ai konsideron se duhet të dalim nga ky stadium në të cilën është gazetaria tani, e që është stadium që ai e quan "gazetari e larë" dhe të punohet pak më shumë në të. 

Sa u përket influencerëve, të cilët kërkojnë të mos paguajnë tatime, dhe zgjidhjet e reja ligjore me të cilat duhet të mbulohen, Janevski shprehet se nuk duhet të ketë kurrfarë kompromisi, pavarësisht nëse kjo bën ose jo, duke e krahasuar të ardhurat e tyre me pagën e një mjeku onkolog. "Nuk mundet një mjek onkolog, të shkosh te ai mos e dhëntë Zoti, jeta jote varet nga ai, ndërsa ajo pagë të jetë neto shtatëdhjetë, tetëdhjetë mijë denarë, e këta t'i marrësh kush e di sa herë më shumë dhe askush asgjë. Nuk mund të jetë ashtu, ndonjë i ashtuquajtur influencer, shteti po mendon nëse do të marrë 0,5 për qind prej tij. Jo 0,5 përqind, por duhet dy herë, tre herë, pesë herë më shumë. Dhe ky duhet të jetë fundi i historisë. Qeveria nuk do të humbasë rejtingun e saj dhe nuk duhet të mendojë kështu. Nuk do të humbasë rejtoingun e saj nëse merret nga kudo ku duhet, duke përfshirë edhe këta për për të cilët po flisni", shprehet Janevski. 

Në vazhdim MIA transmeton intervistën e plotë 

Mirëdita, shikues të nderuar! Unë jam Predrag Kukeç, ndërsa ju po ndiqni edicionin më të ri të qëndrimit të rajonit të Njuzmak Ballkans nga studioja në Shkup. Cila është gjendja e gazetarisë në Maqedoni? Cila është e ardhmja e gazetarisë së agjencive në epokën e rrjeteve sociale dhe influencuesve? Sot po flasim për këto tema me mysafirin tonë, drejtorin e Agjencisë Informative Mediatike, z. Darko Janevski. Mirë se erdhët!  

Mirë se ju gjeta dhe ju falënderoj për ftesën.  

Z. Janevski, si fillim, ajo që është një temë aktuale, mund të themi lirisht këto ditë, janë zgjidhjet e reja ligjore me të cilat influencuesit duhet të përfshihen në disa korniza ligjore. Si mund të mos mbajnë kurrfarë përgjegjësie influencuesit, ndryshe nga ne gazetarët, edhe ju keni qenë redaktor për pjesën më të madhe të karrierës suaj mbresëlënëse, ju duhet të mbani përgjegjësi për çdo pikë dhe presje, ndërsa ata të mos mbajnë kurrfarë përgjegjësie? Përveç kësaj, ata kërkojnë të mos paguajnë tatim, e veçanërisht ajo që është karakteristike janë të dhënat e fundit nga ASHMAA, të cilat thonë se popullsia e re nga 16 deri në 24 vjeç, tetëdhjetë për qind, informohen pikërisht nga influencuesit, e jo nga mediat tradicionale, jo nga portalet, jo nga agjencia shtetërore MIA.

Pra, kjo ka dy dimensione. Njëra është tatimet dhe sipas mendimit tim, Drejtoria e të Ardhurave Publike dhe në përgjithësi, nëse kjo kalon përmes Ministrisë së Financave dhe Qeverisë e kështu me radhë, ajo përqindje është e vogël dhe duhet të rritet, sepse më pas po ata të njëjtët do t'ju bëjnë emisione ose do të shkruajnë statuse se nuk bën në klinikë, se nuk e di se çfarë... E, nëse nuk ka para, si? Nga njëra anë nuk duan të paguajnë, e nga ana tjetër do të luajnë yje - pse nuk bën kjo, pse qenka paga minimale aq sa është, pse nuk mund të ishte më shumë? Pra, përqindja që u kërkohet të paguajnë si tatim është e vogël. Sa rebelohen, si rebelohen, kjo mua nuk më intereson. Duhet të merret aq sa ky shtet konsideron se duhet....

Megjithatë, shteti u kërkon 0,5 për qind dhe ata nuk duan ta paguajnë atë.

Kjo është katastrofë dhe nuk ka asgjë për të menduar këtu, tani ne duhet të tronditemi nëse dikush atje është ankuar... Duhet të merret dhe të jepet aty ku duhet. Nëse dikush fiton të ardhura, nëse merret nga unë, do t'i merret edhe atij, nëse është e nevojshme, edhe më shumë. Jo në këtë shtet, në të gjitha shtetet e botës problem janë paratë. Pse po e bën Trampi këtë luftë me doganat? Sepse ai ka borxh prej tridhjetë e tetë trilionë dollarësh, dhe PBB-ja e tij është tridhjetë mijë miliardë dollarë. Ato tetë mijë miliardë minus duhet të gjenden nga diku dhe të plotësojnë minusin. Pse duhet të marrim hua jashtë vendit për të shlyer, nuk e di, borxhet e vjetra nga qeveria e mëparshme apo borxhet nga njëra apo tjetra? Shuma mund të zvogëlohet duke marrë nga kudo që është e nevojshme, prej tyre dhe nga ekonomia gri.

Këtu nuk duhet të ketë kompromis dhe nuk ka arsye pse të lodhemi për këtë. Nëse ata janë rebeluar dhe u ka pëlqyer kjo apo jo – nuk ka rëndësi. Le të mos ju pëlqejë, kjo nuk më intereson. Nuk mundet një mjek onkolog, kur e pyetëm drejtorin e Onkologjisë se sa është paga bazë e një onkologu, shkoni tek ai, mos e dhëntë Zoti, jeta juaj varet nga ai, dhe ajo pagë të jetë neto shtatëdhjetë, tetëdhjetë mijë denarë, ndërsa këta të marrë kush e di sa herë më shumë dhe askush asgjë. Kjo nuk mund të jetë kështu, ndonjë i ashtuquajtur influencues, i cili nuk e di, nuk do të spekuloj me numra se sa marrin, shteti të mendojë nëse do të marrë 0,5 për qind prej tij. Jo 0,5 përqind, por duhet dy herë, tre herë, pesë herë më shumë. Dhe ky duhet të jetë fundi i historisë. Qeveria nuk do të humbasë rejtingun e saj dhe nuk duhet të mendojë kështu. Nuk do ta humbë rejtingun nëse merret nga kudo që duhet të jetë, duke përfshirë edhe ato për të cilat po flisni, por edhe nga zvogëlimi i ekonomisë gri, e cila mendoj se kishte disa të dhëna se është dyzet për qind, që është shumë për një shtet si Maqedonia dhe të jepet aty ku duhet. Momenti i dytë, ky është problemi ynë, por është edhe problem i shtetit, që të rinjtë, siç thatë, në përqindje prej tetëdhjetë për qind, informohen nga influencuesit.

Kjo është kështu sepse në Maqedoni gazetaria është në fazë kaq të ulët sa nuk mendoj se mund të jetë më e ulët. E gjithë kjo është bërë në shtatë vitet e fundit. E gjitha filloi nga viti 2016 - 2017 për nevojat që të sillet kryeministri i atëhershëm, i cili u instalua dhunshëm, e në funksion të dy marrëveshjeve që ai lidhi më pas. Për ta bërë sa më të lehtë, ishte e nevojshme që gazetaria në Maqedoni të lëshohet në një nivel të ulët. Kështu që unë e quaj "gazetari e larë" dhe tani e kemi atë problem. Ne nuk u ofrojmë të rinjve përmbajtje që do t'i tërheqë ata. Sigurisht, të punosh si gazetar, të punosh në një media serioze, kjo nuk do të thotë se duhet të zbresësh në nivelin që janë këta që bëjnë disa shfaqje delikate, nuk e di, me këngëtarë të tillë, me absurditete të ndryshme, justifikojnë fjalorin, megjithëse ka edhe të tilla serioze mes tyre. Kjo nuk do të thotë se duhet të lëshohemi në atë nivel. Megjithatë, ekziston opsioni për të qenë serioz, cilësor dhe në të njëjtën kohë për të tërhequr të rinjtë. Për të ndodhur kjo, duhet të dalim nga ky stadium në të cilën është gazetaria tani, e që është stadium që ai e quan "gazetari e larë" dhe të punohet pak më shumë në të.

E cila është e ardhmja e gazetarisë së agjencive në epokën e rrjeteve sociale dhe influencuesve? Këtë e pyes për arsye të thjeshtë se, siç theksova më parë, Ju keni qenë redaktor për shumë vite. Ne, si ndonjë brez midis brezit tuaj dhe atij të ri, jemi rritur duke lexuar kolumnat tuaja në gazetën e përditshme Dnevnik. Cila është e ardhmja? A mund të kontribuoni ju konkretisht me përvojën Tuaj?

Gazetaria e agjencive ka një problem të përgjithshëm. Në Maqedoni, megjithatë, është edhe më e theksuar dhe mendoj se jo të gjithë e kuptojnë këtë problem. Në shtator të vitit të kaluar, kisha një konferencë, një takim me 12 drejtorë të agjencive ballkanike, përfshirë ANSA-n italiane. Mirë, nuk ishte drejtori, ishte përfaqësuesi i tyre. As që ka rëndësi. Ishte edhe drejtori i agjencisë turke Anadolu, e cila është një mastodont. Ishte drejtori i agjencisë bullgare BTA me të cilën jemi miq, Kiril Vëllçev e kështu me radhë, ishte edhe drejtori i agjencisë greke me të cilën kam zhvilluar, mendoj, edhe marrëdhënie miqësore etj. E pra, disa e kuptojnë, e disa jo, se koha e gazetarisë së agjencive klasike, jo për shkak të mediave sociale, por për shkak të teknologjisë moderne, Internetit e kështu me radhë, po kalon ngadalë.

Kjo domethënë, nuk është viti 1960, kur ke dy kanale në televizion, nuk ke kompjuter, nuk ke telefon celular me internet, e kështu me radhë. Keni një linjë fikse, por është e lidhur me fqinjin, kështu që kur ai flet, ti nuk mundesh. Kjo është koha moderne dhe të gjithë, pavarësisht nëse janë anëtarë të popullatës së re që përmendët ose dikush në moshën time, mund të hapin telefonin dhe të marrin informacionin nga çdo pjesë e botës në këtë moment, pavarësisht se çfarë plason ndonjë agjenci.

Nuk po flas tani konkretisht për MIA-n. Shembull klasik është, për të kapur situatën, kur në mbrëmjen e 1 shkurtit, rreth orës 20, ministri Toshkovski përmblodhi rezultatet e "Qytetit të sigurt" për atë ditë. Në orën 20, njeriu kishte ekipin e tij, ata filmuan një video, nxorën dhjetë rreshta se sa shkelje kishte, dhe atë e publikuan në faqen e internetit të MPB-së. Roli i agjencisë humbet. Prandaj thashë, ky nuk është viti 1960 kur nuk i ke të gjitha informacionet, kur nuk i ke të gjitha këto ekipe dhe aftësi dhe varesh nga ajo që të dërgon TANJUGU. E dini, ajo ku lajmet ju vijnë në kasetë, kështu që keni një person në një tavolinë, megjithëse ajo shprehje përdoret ende në vendin tonë, nuk e di pse, nuk ekziston më, kush i pranon informacionet dhe nxjerr fletëmn dhe e shpërndan në redaksinë e brendshme, të jashtme... Ajo kohë dhe roli i agjencive ka kaluar. Nuk po flas për agjenci si Anadolu që ka qindra korrespondentë. Ose, për shembull, agjencia kineze, e cila ka një korrespondent në secilin shtet anëtar të Kombeve të Bashkuara, njëqind e tetëdhjetë korrespondentë. Kjo është diçka krejtësisht tjetër. Ne nuk mund ta arrijmë këtë dhe as nuk kemi nevojë për të. Megjithatë, përveç raportimit klasik të lajmeve që do të kryhet nga agjencia, duhet të ofrohet përmbajtje e re, duhet të ofrohet përmbajtje cilësore.

Cili është drejtimi i transformimit digjital të Agjencisë Informative Mediatike? Platformat e reja, përmbajtja multimediatike, e cila është ajo që ju mund të bëni, përveç që duhet të vini re atë që është karakteristike për ju, është që gjithmonë të publikoni informacione të sakta dhe të verifikuara, ndryshe nga të tjerët ku mund të kalojnë edhe informacione gjysmake.

Këtu na shfaqet një problem. Sigurisht, edhe ne bëjmë gabime, por ato janë minimale. Megjithatë, këtu shfaqet problem. Nëse je agjenci, duhet të jesh i shpejtë. Pra, nuk mund të presësh shumë gjatë, sepse një portal do të publikojë informacionin. Megjithatë, ju duhet kohë për ta kontrolluar.

Ju duhet kohë.

Këtu shfaqet një problem që do të duhet të zgjidhet. Edhe unë e di se si, por kjo kërkon mjete financiare. Thatë në epokën e kësaj teknologjie, si po ia dalim? Cilado qoftë teknologjia që ekziston në këtë moment, në fund gjithçka varet nga faktori njerëzor.

Duhet të dalim nga gjendja e "gazetarisë së larë" dhe të lëvizim drejt cilësisë dhe përmbajtjes së re. Përmbajtje e re, e cila do ta tërheqë atë nga mosha 18 vjeç, përmbajtje të tjera që do ta tërheqin atë nga mosha 65 vjeç dhe një zonjë nga mosha 35 vjeç, nuk e di se çfarë përmbajtje i intereson një personi të tillë, por do të gjendet dhe ju duhet ta plasoni atë.

Shembull klasik që po përmend është se pavarësisht se kë zgjedh Qeveria, respektivisht do t'i propozojë Kuvendit për prokuror publik është situata kur ish-kryetari i Gjykatës Penale u refuzua. Edhe kjo mënjanë, është puna e tyre, në rregull. Megjithatë, këtu shtrohet pyetja: kush e mbikëqyr punën e Këshillit të Prokurorëve Publikë në këtë shtet? Askush, askush nuk e bën. Dhe ku është analiza e gazetarëve? Kjo është ajo që gazetarët duhet dhe mund të bëjnë, nuk është problem, por askush nuk është i interesuar dhe kjo fazë e shtatë viteve të fundit nuk ka çuar në një situatë ku askush nuk mendon në atë mënyrë.

Pra, çfarë nëse ai organ miraton aktvendim të paligjshëm? Do të shkoni në Gjykatën Administrative? Do të duhen pesë vjet. Ndërkohë procedura ka përfunduar. Çfarë fituam? Pra, ja një lëshim. Nuk kemi ndonjë analizë për këtë, e po flasim për influencues që, nuk e di, do të kenë njëqind mijë, dyqind mijë shikime me ndonjë këngëtare nga Serbia apo kudo tjetër. Jo, kjo është ajo që të duhet për një publik serioz.

Problemi i dytë që besoj ka qenë me interes për atë që është 20 vjeç dhe për atë 70 vjeç. Në botë, një problem i përgjithshëm, po flas për shëndetin, keni sëmundje kardiovaskulare - vdekshmëria numër 1. Sëmundjet malinje janë në vendin e dytë.

Ka një bollëk shkencëtarësh që punojnë në të. Është një zotëri nga Los Anxhelosi që, meqë ra fjala, zotëron Los Anxhelos Times (Los Angeles Times). Njeriu u bë i pasur duke shpikur dhe shitur ilaçe për trajtimin e kancerit. Bëri 10 miliardë dollarë, pastaj pas 30 vjetësh e kuptoi dhe tha - prit, e kemi gabim. Nuk funksionon kështu. Dhe ai e gjen zgjidhjen. Ai e ka kurën. Ai thotë se kjo është zgjidhja. Për çdo kancer. Për të gjithë. Kush në Maqedoni, kush në Evropë është i interesuar për këtë problem? Në Amerikë po ashtu. Këto media kryesore, aty-këtu, do ta pyesin diçka. Ai performon në Taker Karsllon, te Megan Kelli, ata që kanë podkaste dhe që janë me ndikim. Por edhe atje, mediat kryesore nuk janë të interesuara për këtë problem, ndërsa frenimi është agjencia e tyre e ilaçeve. Pse ne në Maqedoni nuk duhet të jemi të interesuar për atë problem? Po përpiqem ta imponoj. Nuk mund të mbërrish te njeriu. S'ka shans. Askush nuk e ka provuar. Të paktën ne u përpoqëm. Ja një shembull se si nuk mendojmë për atë që i duhet kësaj popullate. Për shembull, ne jemi të vetmit që kemi pasur intervistë me Sergej Boljeviq, shkencëtar serb që punon në Institutin "Gamaleja" për vaksinën mNRA (për trajtimin e kancerit). Po ashtu patëm intervistë me onkologun nga Kragujevci, i cili dërgoi gruan e parë nga Serbia me melanomë për të marrë atë vaksinë. E di, vetë nuk mund të bëni shumë. Nuk po flas se sa kemi bërë apo nuk kemi bërë. Po flas për këtë, për këtë atmosferë në gazetari në Maqedoni që duhet të imponohet, e tani nuk ekziston. Ne jemi barazuar me atë në të qenët të ndarë politikisht. Ju mbështesni një opsion ose një tjetër dhe atë që do t'ju plasojnë ose siç ishte në kohën e “Revolucionit shumëngjyrësh”, atë që do t'ju japin nga jashtë për ta realizuar politikisht për të arritur qëllimin që ata e kanë imagjinuar dhe kaq.

Ja tani dëgjoj se dikush nga tetori do të ketë filluar të marrë para nga jashtë për t'u aktivizuar, për të nxjerr afera për Qeverinë. Do ta quajnë gazetari investigative, ndërsa ajo nuk ka të bëjë fare me gazetarinë investigative. Vijnë këtu, i servojnë, ti publikoje atë, për atë paguhesh kaq e kaq. Kjo është ajo që duhet të braktisim. Maqedonia është nga “Tabanoci” në “Bogorodicë” - 160 km. Pse të mos hapemi ndaj gjithë botës? Më kujtohet koha në “Dnevnik”, kur isha kryeredaktor, më udhëzuan t'u dërgoja të gjithë ekonomistëve të mundshëm evropianë një kërkesë për intervistë në të cilën do të vlerësonin situatën e atëhershme ekonomike në Evropë. Nuk e mbaj mend sa na u përgjigjën. Do t'u dërgosh ftesa 10 ekspertëve, vetëm një do të përgjigjet. E morëm Varufakisin para se të hynte në qeverinë e Ciprasit. Pse nuk mund ta bëjë këtë, për shembull, jo vetëm MIA, cilado agjenci, cilado media? Kjo është ajo që duhet të bësh dhe ta çosh një hap më tej. Të krijojmë media me peshë për të cilën të rinjtë do të "ngjiten", ndërsa ne do t'i largojmë ata nga ata që ndikojnë tek ata dhe që ulin nivelin e mënyrës së tyre të të menduarit. Ato krijojnë mendësinë e fëmijës tënd, fëmijës tim, që është e papranueshme, që është e turpshme. Ky vend duhet të punojë për këtë. Por në fund të fundit na takon ne si gazetarë. Tani këtu ka probleme të tjera, si pagat, etj. Ju mund të numëroni në majë të gishtave tuaj në Maqedoni ata njerëz që jetojnë në mënyrë solide nga gazetaria, gjë që është problem i veçantë. Nuk mund ta bësh dikë, them si zhargon, të "kafshojë" dhe pastaj të vijë në shtëpi dhe të ulet i mjerë.

Z. Janevski, si e vlerësoni rolin e MIA-s në hapësirën aktuale mediatike, veçanërisht në kohën e rritjes së dezinformimit dhe polarizimit politik, sepse në përgjithësi, një pjesë e mediave, mund të vërejmë, kur publikoni një lajm, ajo merret, gazetari Copy dhe paste, e cila funksionon mjaft në vendin tonë dhe merret i njëjti lajm. Disa gazetarë do të shkojnë në një ngjarje, nuk ka nevojë për shtojcë, lajmet do të shfaqen në MIA, ne do ta lexojmë atë dhe do të bëjmë punën tonë.

Si do të përparojë shteti edhe kjo do të ndryshojë sepse nëse do të isha redaktor i një medie që ka sfond financiar dhe do ta bëja atë në “Dnevnik”, më herët në “Nova Makedonija”, etj., do të doja të kisha gazetarin tim, bashkëpunëtorin tim, i cili do të ishte në vend në çdo ngjarje, e jo të prisja nga MIA. Edhe ky është një rrezik për MIA-n, të cilin ne që jemi në agjenci duhet ta kuptojmë dhe parandalojmë. Në këtë moment, keni të drejtë, sepse, megjithatë, është më e lehtë nëse e paguan pak gazetarin, le të ulet në redaksi dhe të parapaguhet në MIA sepse është më lirë sesa të punësosh disa gazetarë për të gjitha ngjarjet sot. Mirë, dhe ai gazetar, ata gazetarë do të presin prej nesh. Kjo është një gjë. Gjëja e dytë është se MIA, pavarësisht nga të gjitha problemet që ka, është dhe duhet të jetë një shtyllë, një shtyllë mediatike në këtë vend.

Sepse sipas kuptimit tim, MIA si agjenci ka dhe duhet të ketë më shumë ndikim se televizioni. Jo të gjithë e kuptojnë këtë, sepse, e dini, ju si figurë politike ose ndonjë person i rëndësishëm në këtë shoqëri mund të paraqiteni për një intervistë në TV në orën 19, por nëse MIA nuk e shkarkon atë intervistë - kush ju ka parë - kush nuk ju ka parë. MIA duhet ta shkarkojë atë intervistë dhe t 'ua shpërndajë të tjerëve. Ne duhet ta sendërtojmë atë situatë, ne brenda agjencisë me ndihmën e atij që është pronar. Pronari i agjencisë është shteti dhe kjo nuk është asgjë e pazakontë sepse agjenci të tilla ka Kroacia, anëtare e BE-së dhe NATO-s, Sllovenia, anëtare e BE-së dhe NATO-s, ANSA - Itali, anëtare e BE-së dhe NATO-s, Bullgarisë, etj. të mos i numëroj të gjitha. Nuk kanë disa shtete të tjera, kështu që kur komunikojmë me ta, është pak e vështirë t'u sqarosh atyre se çfarë është agjencia shtetërore. Menjëherë të lidhin disi, prit kjo është diçka sistem kinez. S'ka lidhje. Por, të gjithë në këtë shtet duhet të kuptojnë se MIA është shtylla kryesore dhe MIA është më e fuqishme se çdo televizion apo ndonjë media tjetër.

E, puna jonë brenda është që ta ngremë MIA-n në nivel më të lartë, që kjo shtyllë të jetë sa më e lartë dhe të jetë në funksion të mbrojtjes së rendit kushtetues të shtetit dhe interesave kombëtare të këtij shteti, të këtij populli dhe të këtyre qytetarëve. Ky është një qëllim kyç, të cilin shpresoj që kolegët e mi dhe unë do të arrijmë ta realizojmë. 

Foto: Skrinshot