Shkup, 5 prill 2026, (MIA)

Darko JANEVSKI

Irena RADOVANOVIQ

Ajo është një vajzë 32-vjeçare e shurdhër, gjysmë e paralizuar nga Sharllotë e SHBA-së. Quhet Mekinon Gallouej. Ka pasur katër operacione për tumore në tru, në moshën 17 vjeçare mori kimioterapinë e parë, në moshën 21 vjeçe u bë e shurdhër në njërin vesh gjatë një operacioni, pasoi kimioterapia, epilepsia, babai i saj kreu vetëvrasje, në moshën 28 ​​dhe 29 vjeçe iu nënshtrua dy operacioneve të tjera në tru dhe për ta përmbyllur - pasoi një goditje në tru...

Tani ajo është 32 vjeçe, lufton, nuk dorëzohet dhe është një lloj frymëzimi dhe një shembull i një shpirti të jashtëzakonshëm që nuk heq dorë nga jeta edhe në të gjitha vështirësitë. Ajo paraqitet si një mbrojtëse për njerëzit e shurdhër dhe të paralizuar që i shndërron momentet më të vështira në leksione që shërojnë e frymëzojnë. Në kanalet e saj në mediat sociale, ajo ndan histori të vërteta, motivim të ashpër dhe mjete praktike për këdo që përballet me vështirësi, nga udhëtimet mjekësore deri te gjetja e zërit në një botë dëgjuesish. Ja historia e saj e pabesueshme:

“Kur isha 16 vjeçe më diagnostikuan me tumore të trurit NF2. Kur isha 17 vjeçe bëra kimioterapinë e parë. Kur isha 18 vjeçe bëra operacionin tim të parë në tru. Kur isha 19 vjeçe më gjetën gjashtë tumore në shpinë. Kur isha 20 vjeçe mora pjesë në një provë klinike të fazës 1 e cila tani po kalon nga minjtë te njerëzit. Kjo ishte çmenduri.

Kur isha 21 vjeçe kisha operacionin tim të dytë në tru ku humba dëgjimin në njërin vesh. Kur isha 22 vjeçe, bëra përsëri kimioterapi. Kur mbusha 23 vjet pata një sulm dhe u diagnostikova me epilepsi. Kur isha 24 vjeçe, pata një reaksion alergjik ndaj një ilaçi për epilepsi dhe kjo ndryshoi personalitetin tim për vite me radhë. Nuk e dinim çfarë po ndodhë. Mendonim se po çmendem.

Kur isha 25 vjeçe, babai im i mori jetën vetes. Në moshën 26 dhe 27 vjeçe, përsëri iu nënshtrova kimioterapisë. Në moshën 28 ​​vjeçare, na u desh të ndryshonim ilaçet kundër kancerit, sepse nuk po funksiononin. Kur mbusha 29 vjet, bëra operacionin e tretë dhe të katërt në tru. Pata paralizë të plotë në njërën anë të fytyrës, si dhe goditje në tru dhe u bëra plotësisht e shurdhër. Ishte shumë e vështirë.

Kur i mbusha 30 vjeç, bëra 30 trajtime me rrezatim. Kur isha 31 vjeçe, më në fund kisha një pushim të vogël. Kisha vetëm kontrolle mjekësore dhe një rezonancë magnetike. Dhe kur mbusha 32 vjet u ktheva në terapi.

Shumë njerëz më pyesin: "Si jam kaq e lumtur?" Nuk bëhet fjalë për jetë pa dhimbje. Ka të bëjë me të jetuarit e një jete me kuptim. Prandaj e mora të gjithë atë dhimbje dhe e shndërrova në një qëllim. Tani ndihmoj sa më shumë njerëz që mundem, për aq kohë sa mundem, sepse besoj se kur ndihmon të tjerët, jo vetëm që i ndihmon ata, por të shëron edhe ty.

Pra, nëse lufton me diçka, të inkurajoj të ndihmosh në diçka. Le mos jetë një person, por ndihmo në diçka sepse do t'ë shërojë në mënyrën që as nuk mund ta imagjinosh.

Foto: skrinshot, video - instagram Mekinon Gallouej